Θεραπεία ως Τέχνη

Ίσως ο όρος τέχνη σε σχέση με τη θεραπεία μας ξενίζει – μας ακούγεται λιγάκι παράξενος. Στην αντίληψη του σύγχρονου ανθρώπου, η θεραπεία αποτελεί κάτι που επιτυγχάνεται αποκλειστικά και μόνο με τρόπο «επιστημονικό» και έρχεται από κάπου έξω από εμάς – ίσως, από ένα χάπι και από κάποιο γιατρό, στον οποίο εναποθέτουμε τις ελπίδες μας για ταχεία ανάρρωση. Μια θεραπευτική τέχνη, αντίθετα, δεν είναι επιστημονική και είναι συχνά και πολύ αφηρημένη. Ποιός θα μας γιατρέψει τώρα; Και πώς;

Στο «Χείρωνα», χρησιμοποιούμε σκόπιμα τον όρο «θεραπευτική τέχνη», ως σχήμα λόγου, για να προσδώσουμε στη θεραπευτική διαδικασία και μια άλλη διάσταση. Διευρύνοντας την έννοια της τέχνης, πέρα από τον αμιγώς καλλιτεχνικό χώρο, λέμε «θεραπευτική τέχνη» για να περιγράψουμε τεχνικές, μεθόδους, δρόμους και τρόπους έκφρασης που αποσκοπούν άμεσα ή έμμεσα στη θεραπεία του ανθρώπου. Τέτοιες τέχνες συνδυάζουν συνήθως κάποιο είδος θεραπευτικής γνώσης με κάποιο ταλέντο ή δεξιότητα και μπορούν να ασκηθούν με σκοπό την αυτοθεραπεία ή την αρωγή στη θεραπεία άλλων ( ή και τα δύο, ταυτόχρονα ).

Μια ολιστική προσέγγιση στη θεραπευτική δεν αποτελεί μια νέα προσέγγιση, αλλά μάλλον κάτι πανάρχαιο. Μια τέτοια προσέγγιση του ανθρώπου προς την υγεία και το σθένος – που όλοι χρειαζόμαστε, ως βάση, για μια δημιουργική και πλήρη ζωή – βλέπει τον άνθρωπο ως μια ολότητα. Μια ολότητα που συμπεριλαμβάνει το υλικό μας σώμα, αλλά εκτείνεται ταυτόχρονα πολύ πέρα από αυτό. Η ολιστική αντίληψη του ανθρώπινου όντος, ως μιας τέτοιας πολυεπίπεδης συνειδησιακής ατομικότητας, αναγνωρίζει μια συναισθηματική μας υπόσταση, καθώς επίσης και μία διανοητική. Και συνεχίζει.. Αναγνωρίζει και μία άλλη, ακόμη πιο «αόρατη» υπόσταση του ανθρώπου – την πνευματική του υπόσταση.

Έτσι, η θεραπευτική διαδικασία – στα διευρυμένα πλαίσια μιας τέτοιας αντίληψης – αναγκαστικά βαθαίνει. Ο ολιστικός θεραπευτής διευκολύνει και συνοδεύει το συνάνθρωπό του πρωτίστως σε μια αυτογνωσιακή αναζήτηση, που αφορά τα βαθύτερα αίτια της α-σθένειας. Μέσω διαφορετικών ολιστικών θεραπευτικών τεχνών, έχουμε πλέον πολλές επιπλέον δυνατότητες να κατανοήσουμε – όχι να καταπολεμήσουμε – τα συμπτώματα. Στη συνέχεια, έχουμε τη δυνατότητα να ασχοληθούμε με τα αληθινά αίτια της ασθένειάς, στο επίπεδο που αυτά εδρεύουν. Όλες οι ολιστικές θεραπευτικές τέχνες έχουν μεταξύ τους τον κοινό αυτό τόπο. Παρότι πολλές από αυτές είναι σε θέση να μας προσφέρουν ακόμη και την πρόσκαιρη ανακούφιση, όλες – μα όλες – μας προτρέπουν να συμμετάσχουμε συνειδητά στο ταξίδι αυτοθεραπείας, που λέγεται ζωή. Στο «Χείρωνα», τους δίνουμε το χρόνο και το χώρο τους.

Ωστόσο, δε θα θέλαμε να καταρτίσουμε έναν κατάλογο, που να απαριθμεί ό,τι θα μπορούσε να φιλοξενηθεί στο χώρο μας, ως ολιστική θεραπευτική τέχνη. Έτσι κι αλλιώς, μια τέτοια λίστα δε θα είναι ποτέ ολοκληρωμένη.

Κάθε πολιτισμός ασκούσε πάντα τις δικές του θεραπευτικές τέχνες. Στα πλαίσια κάθε λαικής παράδοσής – αλλά και της επικοινωνίας μεταξύ των λαών -, οι τέχνες αυτές μεταδίδονταν και προσαρμόζονταν στις ανάγκες της εκάστοτε εποχής και του εκάστοτε τόπου. Από κάποιες αρχαίες παραδόσεις πολλά σώθηκαν και άλλα χάθηκαν. Ταυτόχρονα, ο ανθρώπινος πολιτισμός συνέχισε να παράγει νέες τέχνες και ν’ ανακαλύπτει και άλλους τρόπους έκφρασης και θεραπείας. Στο «Χείρωνα», θα βρείτε το αρχαίο να σμίγει με το σύγχρονο, το ντόπιο με το ξενόφερτο.. Ό,τι υπηρετεί και προάγει το θεραπευτικό δρόμο του Ανθρώπου έχει σίγουρα μια θέση εδώ.

Εργαστήρια-Ομάδες